........................അഗ്നി....................
ഒരിക്കലുമൊടുങ്ങാത്ത ഈ തീച്ചൂളയില് ഞന് പുളയുമ്പോള്, നീ എങ്ങോ നിഴല്ത്തടങ്ങളില് ഒളിക്കുന്നു... ഇനിയുമീ വിരഹാഗ്നിയില് ആളിത്തീരാന് ആവില്ലെനിക്ക്...
നീയുണ്ടാകണം, എന്നരുകില്...
ഇനി ഈ കാത്തിരുപ്പു അസഹനീയമാണ്...
ചാരുതയാര്ന്ന ഓര്മ്മകള്ക്കു പോലും മങ്ങലേറ്റിരിക്കുന്നു.
നീലരാവിനെ ചേതോഹരമാക്കിയ പനിമതിയും വിളറി. എങ്ങും ധൂമപടലം.
കണ്ണുകള്ക്കു തിമിരം ബാധിച്ചതാകാം. ഇനി എന്റെ കാഴ്ചകളില് നിന്നും അന്യയാകാതെ വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്കു വരിക.
പൂമൂടിയ ചില്ലകള്ക്കു നടുവില് മുഖമൊളിച്ചു നിന്ന നീ, എന്റെ ചിന്തകളിലെ ഊഷ്മളതയായിരുന്നു. നോവുകളുടെ ഭാണ്ഡം ചുമലിലേറ്റി പടിയിറങ്ങുമ്പോള്, ഒരു പിന്-വിളിയുടെ സാന്ത്വനം പോലും ഉതിര്ക്കാത്ത നീ, മുഖങ്ങളില് നിന്നു മുഖങ്ങളിലേയ്ക്കു ഒഴുകിയെത്തി, എന്റെ കാഴചകളില് ഉത്സവമുതിര്ത്തു...
ഒരു മുരടനക്കം കൊണ്ടെന്നെ തടയാമായിരുന്ന നീ, ഉത്തേജനത്തിന്റെ മിഴിപ്പീലികള് കൊണ്ടെന്നെ ഉന്മത്തനാക്കി...
ദിക്കുകളില് നിന്നു ദിക്കുകളിലേയ്ക്കു പാലായനം ചെയ്യവേ, അകലങ്ങളില് നിന്നും വേര്പാടിന്റെ കൂരമ്പുകളെയ്ത് നീ രസിച്ചു...
എന്നുമെന്റെ പ്രാര്ത്ഥനാമുറിയില് നിനക്കായി കത്തിയുയര്ന്നിരുന്ന സാമ്പ്രാണിപ്പുകയും കെട്ടടങ്ങീ... മന്ത്രങ്ങളുടെ നാള്വഴികള് നാവിന് തുമ്പത്തു ഊര്ന്നു തീര്ന്നു...
ഇനി നിനക്കീ വിളയാട്ടം അവസാനിപ്പിക്കാം. ഞാന് എന്നെ തിരിച്ചറിയാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... നിന്നെയും. കൂട്ടായ്മയുടെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങള് സ്നേഹത്തിന്റെ നൂലിഴകളില് കോര്ത്തെടുത്തു നീ വരിക...
ഇനി നീ പരിചരിക്കേണ്ടതു എന്നെയാണു.
ഇനി എന്റെ ആകാംക്ഷയുടെ മുറ്റത്തു ഒരില പൊഴിഞ്ഞുവീഴുമ്പോള്, നീ ഉണ്ടാകണം, എന്നരുകില്...
മറാല കെട്ടിയ നമ്മുടെ കളിമുറ്റം ഞാനൊന്നു തൂത്തൊതുക്കട്ടെ...
പൂമുഖത്തിണ്ണയില് ഒരു പുല്പായ വിരിച്ചു ഞാന് കാത്തിരിക്കാം, ഒരു പുലരി പോലെ നീ ഒഴുകിയെത്തുവോളം...
നിന്റെ മുടിത്തുമ്പിലിറ്റുന്ന പുലര്മഞ്ഞില് തുള്ളികള്, എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കു വിതറി നിനക്കൊന്നു ചിരിക്കണ്ടെ? ആ ചിരിയുടെ നീര്ത്തുളിയില് എനിക്കു നിന്നെ തിരിച്ചറിയണം...
നിന്റെ കുസൃതികളും, നിന്റെ ഗന്ധവും, നിന്റെ ചൂടും എന്നില് ചൂഴ്ന്നിറങ്ങണം...
ഉറക്കമില്ലാത്ത ഈ രാവുകളില് നിന്നു എന്നെ മുക്തനാക്കാന് നീ വരിക...
ഇനി അമാന്തമെന്തിനു.....?!!!
................................................വര്ക്കല ഹനി
ഇവിടെ സ്നേഹ മനസ്സുകള്ക്ക് തണലിടമുണ്ടാകും.... ഉച്ചച്ചൂടീല് നിന്നൊഴിഞ്ഞു മനസ്സുതുറക്കാം... പരിതപിക്കാം... പരിഭവങ്ങളുടെ ചെപ്പു തുറക്കാം... മുഖത്തോടു മുഖംനോക്കി ഒന്നുറക്കെ ചിരിക്കാം...
Facebook Badge
Recent Comments
Blog Archive
About Me
- snehagayakan
- നാവില് രുചിക്കുന്ന ചെന്നിനായകം,ചുണ്ടില് പതിച്ച സ്നേഹമുദ്ര,കണ്ണില് തെളിഞ്ഞ വിഷാദ ഭാവം,ആദ്രമായ ഒരു പിന്വിളി.... ഇവയുടെ ആകസത്ത... സ്നേഹം... കറയില്ലാത്ത സ്നേഹം.
No comments:
Post a Comment